نکات حیاتی برای پرورش دهندگان پولت ها به مواردی اشاره می نماید که روش موثر در پیشگیری از شیوع و گسترش عوامل موثر در ابتلا از بیماری ها را مزرعه مورد استفاده قرار می دهند. اجرای اقدامات مربوط به حفاظت حیاتی با توجه به اندازه گله و موقعیت مکانی مزرعه و بیماری های ذاتی و طبیعی وابسته به نوع تولید امری لازم و ضروری می باشد. با اجرای روزانه اقدامات حفاظت حیاتی و استفاده از روش های مدیریتی مطلوب می توان روند شیوع بسیاری از بیماری ها همانند آنفولانزای طیور و نیوکاسل وهمچنین انواع دیگر بیماری ها کاسته می شود. در این حالت بسیاری از پرورش دهندگان بایستی با شرکت های خاص و فعال در امر اجرای اقدامات حفاظت حیاتی وارد فعالیت شوند.
استفاده از تجهیزات آلوده و تماس طیور با البسه و پای افزارهای آلوده یکی از روش متداول در امر گسترش بیماری وعوامل بیماری زا به شمار می آید. همچنین آلودگی دامها همانند پرندگان وحشی و جوندگان نیز از جمله روش های دیگر می باشند. آنها خود یک منبع بیماری به شمار می آیند.
– بیماری های ویروسی و باکتریایی با استفاده از تجهیزات حمل و نقل آلوده انتقال می یابند که از آن جمله می توان به مواردی از قبیل کامیون ها , تراکتورها و تجهیزات موجود در مزرعه و همچنین تجهیزات مربوط به تخم مرغ انتقال می یابند.
– انسان ها و حیوانات از جمله روش های مهم در روند انتقال بیماری به شمار می آیند.
– بیماری های میکروبی با استفاده از البسه , پای افزارها و پوست و مو انتقال می یابند. در نتیجه تمامی افراد فعال در امر هچ و پرورش طیور به استحمام روزانه نیاز دارند.
– برخی از حیوانات همانند سگ ها , گربه ها , موش ها , جوندگان و پرندگان از جمله مهمترین ناقلین میکروارگانیسم ها به شمار می آیند. همچنین برخی از حشرات همانند مگس ها , سوسک ها و پشه ها نیز در زمره ناقلین بیماری هستند . هوا نیز یکی از عوامل موثر در روند انتقال عوامل بیماری زا به شمار می آید.
– انتقال عوامل بیماری زا توسط انسان یک عامل تهدید برای حفاظت حیاتی به شمار می آید. بنابراین ایجاد محدودیت در رفت و آمد بازدید کنندگان یکی از مولفه های مهم و اساسی این برنامه به شمار می آید. در این حالت پرورش دهندگان بایستی از تعداد ملاقات ها و بازدیدهای بکاهند و از این امر اطمینان حاصل کنند که آنها با استناد به یک مجموعه از دلایل قابل قبول خواستار این ملاقات ها هستند.
– در این گام پرورش دهندگان بایستی پوشش های محافظتی , پای افزارها , تجهیزات پوشاننده خاصی را برای بازدیدکنندگان فراهم نمایند.
– دوستان, همسایگان , اقوام و خویشاوندان , افراد فعال در امر تجهیزات و آموزش استفاده از آنها از جمله مهمترین بازدیدکنندگان به شمار می آیند. این دسته از افراد نبایستی به جایگاه پرورش طیور وارد شوند مگر آنکه توسط پرورش دهنده یا افراد فعال در امر حفاظت حیاتی مورد تایید قرار گیرند. در این حالت روند جریان ملاقات ها و بازدید ها از جایگاه پرورش طیور جوان تا طیور مسن تر می باشد.
– ثبت تمامی ملاقات ها و یا بازدیدها از مزرعه یکی از اقدامات مهم به شمار می آید. در این حالت در صورت ایجاد مشکل آنها می توانند از ایجاد آلودگی های دیگر جلوگیری به عمل آورند.
– پرورش دهندگان ممکن است در ورودی مزرعه تابلوهایی را نصب کنند . با استناد به این تابلوها می توان از ورود افراد و تجهیزات به درون مزرعه ممانعت به عمل آورد.
– پرورش دهندگان خود بایستی از ملاقات از سایر مزارع دیگر پرهیز نمایند. و این امز تنها در مواقع ضروری امکان پذیر است .
– در هنگام ملاقات از مزارع دیگر آنها بایستی به کلیه اقدامات ایمنی و موارد احتیاط توجه نمایند که از آن جمله می توان به مواردی از قبیل استحمام , تعویض البسه قبل از ورود و شستشو و ضدعفونی نمودن وسایل نقلیه قبل از ورود توجه نمایند.
– پوشیدن البسه حفاظتی همانند کفش های مخصوص و پوشاندن کل بدن از جمله مهمترین اقدامات به شمار می آید. لازم به ذکر است که ضدعفونی نمودن البسه و تجهیزات قبل از بازگشت به مزرعه امری مهم می باشد.
– حیوانات دیگر از جمله مهمترین ناقلین به شمار می آیند . در این گامه پرورش دهندگان نبایستی حیواناتی مانند سگ ها , گربه ها و دیگر حیوانات را در مزرعه نگهداری کنند. زیرا آنها ممکن است با حیوانات دیگر برخورد نمایند و آلودگی را در مزرعه منتشر نمایند.
– موش های صحرایی, موش ها و حشرات همانند مگس ها و سوسک ها می توانند عوامل بیماری زا در مزرعه منتشر نمایند. در این حالت پرورش دهندگان بایستی به شرکت ها فعال در امر پرورش طیور تماس برقرار نمایند و با استناد به راهنمایی آنها اقدامات موثر و کارآمدی را در زمینه کنترل جمعیت جوندگان و حشرات به مرحله اجرا در آورند.
– پرورش دهندگان بایستی از تمامس پولت ها با پرندگان وحشی ممانعت به عمل آورند که از آن جمله می توان به مواردی از قبیل طیور بومی , طیور موجود در نمایشگاه ها و مراکز خرید و فروش اشاره نمود.
– طیور غیر تجاری به طور کامل واکسینه نشده اند و در معرض ابتلا به سایر بیماری های دیگر قرار دارند.
– پرورش دهندگان بایستی همسایگان خود را در زمینه انتقال بیماری از سوی طیور بومی و ارائه طیور بیماری به آزمایشگاه های تشخیص بیماری آگاه نمایند.
– در مزرعه پرورش پولت ها نبایستی طیور دیگر همانند اردک , غاز و بوقلمون نگهداری شود.
– پرورش دهندگان طیور آبزی بایستی به طور خاص به امکانات خود در زمینه حمل فضولات ناشی از پرنده های وحشی موجود در اطراف استخرهای آب به درون جایگاه پرورش پولت ها توجه نمایند.
– پرندگان وحشی عامل انتقال بیماری آنفولانزای طیور به شمار می آیند.
– بازدید روزانه از گله امری لازم و ضروری می باشد. در این مرحله پرورش دهندگان بایستی اجساد طیور مرده را به طور کامل جمع آوری کنند و به طور دقیق آنها را معدوم نمایند.
– عدم جمع آوری آنها قبل از جمع آوری از طریق حشرات و جوندگان منجر به انتشار بیماری و عوامل بیماری زا می گردد.
– پرورش دهندگان بایستی گزارشاتی مبنی بر افزایش میزان مرگ و میر و یا مشکلات بهداشتی و سلامتی موجود ارائه دهند.
– این امر با استناد به قرار داد پرورش دهندگان با شرکت های تامین کننده امنیت حیاتی منجر به تشخیص سریع عامل مرگ و میر می شود و در این حالت بایستی پاسخ سریع به بیماری داده شود.
– پرورش دهندگان قبل از استفاده از واکسن ها , روش های درمانی و درمان های دارویی بایستی عملکرد آنها با کمک این دسته از شرکت ها مورد بررسی و ارزیابی قرار دهند.
– در مزارع پرورش پولت ها بایستی بستر را در محیطی خشک (20 تا 30 درصد رطوبت) نگهداری نمود و استفاده از تهویه مطلوب نتایجی همانند کنترل جمعیت عوامل بیماری زا را به دنبال دارد.
– ایجاد خشکی در جایگاه و دمای بالا در آن زمینه مطلوبی را برای رشد و نمو عوامل بیماری زا ایجاد می نماید.
– با استفاده از تهویه مطلوب می توان به نتایجی هانند کاهش جمعیت میکروارکانیسم ها در هوای ورودی و خروج هوای آکنده در میکروب ها از جایگاه دست یافت.
– ضعف و نقصان در تهویه عواقبی همانند آسیب به دستگاه تنفس طیور و مستعد نمودن آنها برای ابتلا به بیماری و ایجاد آلودگی های ویروسی در آنها را به دنبال دارد.
– در این گام بایستی به مواردی از قبیل قطع نمودن گیاهان خشک موجود در در اطراف جایگاه و خروج تجهیزات و ضایعات توجه نمود. با استفاده از این امر به سهولت می توان جمعیت جوندگان و حشرات را تحت کنترل در آورد. بدیهی است که گیاهان موجود در اطراف جایگاه و تجهیزات غیر قابل استفاده محیط امنی را برای موش صحرایی و موش و حشرات انگل فراهم می آورد و این امر منجر به گسترش بیماری می گردد. خوراک باقیمانده موجود در اطراف ظروف تغذیه منجر به تجمع پرندگان , موش صحرایی و موش ها و حشرات می گردد.
– کاهش انرژی و اشتها
– کاهش میزان تولید تخم مرغ
– نرمی و شکل ناهنجار تخم مرغ
– ایجاد التهاب و تورم در سر, چشمان ها , تاج ریش یا غبغب , مفاصل
– ایجاد رنگ بنفش در ریش یا غبغب , تاج و پاها
– ترشحات بینی – سرفه , خس خس کردن و عطسه
– فقدان هماهنگی در فرآیند حرکت
– اسهال
– مرگ ناگهانی و افزایش سطح آن بدون بروز علائم بالینی
محافظت از پولت ها در برابر عوامل بیماری زا یکی از مولفه های مهم در روند ایجاد یک محیط مطلوب به شمار می آید. افزایش جمعیت عوامل بیماری زا , ابتلا به بیماری های واگیردار نتایج نامطلوبی را به دنبال دارد. میزان کارایی برنامه های محافظت زیستی را می توان با استفاده از مشارکت های محلی بهبود بخشید. در صورتی که تمامی پرورش دهندگان موجود در محل از برنامه های مدیریتی مطلوب استفاده نمایند حافظت زیستی به عنوان یک برنامه کلی بسیار موثر و کارآمد می باشد و در این حالت هر سطح از حفاظت زیستی موثر واقع می شود. اجرای رویه های مربوط به حفاظت حیاتی در هر روز به عنوان بخشی از یک رویه مدیریتی مطلوب منجر به کاهش ابتلا به بیماری و انتشار عوامل بیماری زا و شیوع آن می گردد.
* استفاده از این مطلب با ذکر نام منبع لامانع است.
اگر تمایل دارین شماره جدید مجله برایتان ایمیل شود اشتراک نسخه دیجیتال پیک دامپرور را فعال نمائید.
همچنین شما میتوانید ویدئوهای جذاب را در پیج اینستاگرام پیک دامپرور دنبال نمائید.
